Viva la libertat !, Arsèni VERMENOSA

Publié le par Agach occitan

Viva la libertat !

   
Vos pòrte lo salut, faires
E l’abraçada larja
Dels òmes del Cantau

Car la flor felibrenca
Aüèi s’es enraïçada
E florís dins lo País Naut

I florís e i grana
E se prestatz l’ausida
Quand lo vent bufa de val Plomb

L’entendretz retonir
Car la cabreta polida que canta
E bronzís en amont

L’ama auvernhata n’es pas enquèra 
Al cementèri
Entre las pòssas del taüc

Sa florison n’es pas
Un darrièr revertèri
E son parlar n’es pas defunt

Les nèicis e les coards
An ben dich qu’èra mòrta
Mès n’an pas dicha la vertat

L’ama auvernhata viu
E poderosa e fòrta
Vòu conquistar sa libertat

E del Miègjorn
E de la raça miegjornala
S’ausirà pas sonar lo clar

Tan que si quilharà
Nòstra Auvèrnha immortala
Coma un barri dins lo cièu clar

Barri de ròcs-ferraus
E de montanhas nautas
Gardat per dels mascles de cur

Qu’an de la borra espessa
E rufa sus las gautas
La cresta roja e lo cap dur

Volèm, del fièr Cantau
Dusca la mar Latina (Miegterrana)
E de la Lèira al flòc tremòu  
   
Endusc’als Pirenèus
Qu’alongan lor esquina
Jos l’ardent solelh espanhòu
   
De las Aupas dusca l’ocean bramaire
Que brumeja delài Bordèu
Volèm totes parlar
   
La vielha lenga-maire
A mai la parlarem, per Dièu !
Aquò d’aquí, Mistral
   
Nòstre rei de Provença
O vòu, o crida, z’afortís
E tot bon miegjornal
   
Que o ditz pas, o pensa
L’Auvèrnha o pensa e o ditz
Per sa lenga e per sas costumas
   
Cada pòple a lo dever de se quilhar
E n’es qu’un bastard
Sens estelas de sang nòble
   
Lo que se’n laissa despolhar
La libertat d’escriure
E de parlar sa lenga
   
Se deu pas demandar jamai
Se deu pas demandar, enfants
Cau que se prenga
   
Sens dire a degun : Se vos plai
Lo Miegjorn !
Agachatz, fraires, aquelas planas 
   
Quò’s pas solament lo Carcin
Les nòstres puègs, amont
Quilhan lors fièras banas
En aval, quò’s lo Lemosin
Pus bas, pus lònh, bèlcòp pus lònh
Quò’s la Gasconha
   
Ont la granda vinha espelís
E coma amb un riban d’argent
Nòstra Dordonha
   
Nos estaca a aquel país
Sèm en Lengadòc
E de la nauta terrassa

D’aqueste antique Castelnau
Ieu brinde de tot cur
Als òmes de ma raça
   
A tot lo país miegjornau !
  
1908, Arsèni VERMENOSA (Arsène Vermenouze), felibre d'Auvèrnhe (dispausam ren dal text en grafia originala)
 

Publié dans Escriches- Poesia

Commenter cet article